Ситен дивеч Laussonne, територија на експерименти

Отворањето на ловот што штотуку се одржа во Haute-Loire во неделата е прилика да се истакне една примерна операција: внесувањето фазани, сој од „див тип“, но сепак од одгледување, внимателно селектиран од компанијата Gibis од Isère (претпријатие Guilloud). Птици што немаат никаква врска со „кокошките“, како што ги нарекуваат ловците, оние птици пуштени во природата неколку дена пред отворањето, кои дозволуваат да им се пријде на само неколку метри, толку е силна нивната навикнатост на човекот. Се слушаат гласови што жалат за оваа стара практика, спорна од етичка гледна точка, но и од гледна точка на работата на кучињата птичари. Сепак, пуштања фазани за отстрел навистина се одржаа и оваа сезона. Но некои размислуваат за иднината на ловот и на дивечот.

Ова внесување, кое се одржа во средината на август на целата територија на Haute-Loire, е прво во департманот, барем во овој обем. 25 територии или Acca нарачаа птици. Тоа говори за ентузијазмот што го предизвика иницијативата. Вкупно беа внесени околу 900 фазани. Оваа операција е плод на соработката меѓу департманската федерација на ловци на Haute-Loire и Petit gibier 43. Пред неколку години пишувавме за слична иницијатива во областа на Bains, Séneujols, но таа беше поограничена. Често е нагласувана тешкотијата дури и само да се одржи фазанот во дива состојба. Во последните години, еден од приоритетите на федерацијата пред сѐ беше да се заложи за сивата еребица, присутна, меѓу другото, на висорамнините на Devès, див автохтон вид многу ценет од ловците. За да се увериме во тоа, доволно е да се потсетиме на успехот што го имаше натпреварот field trial во Sanssac-l’Église. Натпреварувачи доаѓаа од цела Франција. Меѓутоа, сивата еребица денес е помалку видлива. Дали во тоа треба да се гледаат ефектите од климатските промени?

Здружението Petit gibier 43 е основано пред три и пол години врз основа на тројна констатација: опаѓањето на автохтоните популации на ситен дивеч, честиот недостиг на дијалог меѓу ловците и земјоделците, кој здружението сака да го негува, чувството на ловците на ситни влакнести или пернати животни дека се донекаде заборавени во однос на крупниот дивеч, кој го зема целото внимание и средствата, со обештетувањата за штетите. Вакво здружение на љубители на ситен дивеч сега постои во триесетина департмани во Франција.

Младото здружение од Haute-Loire за кратко време успеа да собере значителен број членови (ги има 230). „Тука сме за да поттикнуваме промени, да започнуваме тестови и идеи. Така е со операцијата фазани или со поставувањето вештачки гнезда за патките пред две години, во влажното подрачје во Vernassal и Bas-en-Basset“, објаснува Georges Hallary, претседателот.

За да се зголемат шансите за успех на внесувањето на фазаните, требаше да се прибегне кон „чист сој“, одгледан на традиционален начин. Овие птици се хранат со живи инсекти уште од првите денови, на природна светлина за да се почитува нивниот биолошки ритам, во голема волиера од повеќе од 10.000 m², опремена со седала. Хранилките со зрно се забранети. Птиците ја наоѓаат својата храна директно на земјата, развиваат див инстинкт. Кога ќе падне ноќта, се качуваат на седалата за да им избегаат на предаторите. Louis Garnier, претседател на федерацијата, и претставници на последнава, но и членови на Petit gibier 43 беа воодушевени од посетата на објектите во Isère.

Здружението потпиша договор со ловечката федерација, која ги презеде трошоците за прстените. Прстенувањето овозможува следливост на птиците. „Се надеваме дека ќе најдеме фазани за една или две години. И секако дека ќе се размножуваат“, пренесува Gorges Hallary. Ловците на ситен дивеч имаат голема надеж, бидејќи забележуваат присуство на единки трајно населени, што се размножуваат, во Séneujols, Bains, Saint-Christophe-sur-Dolaizon, поопшто на вулканската висорамнина. Купувањето на фазаните од 12 до 14 недели (10 евра по парче) им падна на товар на Acca што се пријавија доброволно.

Меѓу нив, примерот на Laussonne е интересен: ловечкото друштво внесе 60 млади фазани во текот на втората недела од август. Пуштањата, според секторите, се движат од 5 до 90 птици. „Не очекувавме ваков успех. Сфаќаме дека ловците сакаат да ѝ помогнат на природата“, се радува Georges Hallary. Laussonne спроведува неколку протоколи: масовното пуштање за кое станува збор тука, но и купување еднодневни пилиња што се одгледуваат со џуџести кокошки. „Ги чуваме нашите приплодни птици и ги изведуваме нашите сопствени фазани“, додава Thomas, активен член на Acca. Éric Raffier и Pierre Bonnaud во областа на Bains го спроведуваат истиот пристап веќе години.

Отсега следење и броење

Пуштените птици ќе бидат предмет на следење и броење. Фазан може да се движи на 20 или 30 километри. Одреден број единки може да се улови веќе отсега. Georges Hallary го образложува овој избор: „Не можеме да ги натрупуваме ограничувањата врз ловецот на ситен дивеч, кој само би управувал со недостигот. Премногу ограничувања се непродуктивни. Секоја Acca нека прави свои избори, како на пример да се пукаат само мажјаци“. Laussonne одлучи да дозволи отстрел на пет петли годишно.

Acca оваа сезона забележа „одлично размножување“ кај сите видови, „супер легла на фазани и зајаци“. И тоа, спротивно на сите очекувања, со оглед на проблемите со сушата. Присуството на скакулци може да биде објаснување. „Општина како Laussonne, каде што немаме интензивно земјоделство, може само да го поттикне присуството на инсекти“, констатира претставникот на Acca, кој значи зборува за „добра година“, со исклучок на сивата еребица. Thomas додава: „Ние сме една од ретките територии каде што ги има во дива состојба“.

Сивата еребица не беше ловена три години, пред Acca повторно да добијат одредена самостојност со дозволи за лов тука во текот на еден ден, на други места неколку половини денови. „Оваа година нема да има отстрел на сиви еребици на вулканската висорамнина“, најавува Thomas. Минатата година, од еден пар во волиера, тој доби петнаесетина пилиња што беа пуштени по неколку недели. Птиците не ја напуштија областа, се спарија и се населија. Thomas, човек од природата, секојдневно бдее над птиците и над нивната благосостојба.

Потпис под фотографијата (стр. 6): Georges Hallary, претседател на младото здружение Petit gibier 43, многу одблиску го следи експериментот.

Истакнат цитат (стр. 6): И покрај сушата, добра година за ситниот дивеч, со исклучок на сивата еребица.

Вид Кон враќање на црвената еребица?

Во последните години, сивата еребица беше во центарот на вниманието во Haute-Loire. Сепак, таа е сѐ помалку видлива. Започнат е експеримент со нејзината сестра, црвената.

PHILIPPE SUC

Друг дивеч што го сакаат ловците од Laussonne: црвената еребица. Се вели дека е особено отпорна на екстремни климатски услови. „Ја има, на пример, во Андалузија. Се напојува со роса. Се искачила до Шкотска. Има голема способност за прилагодување. Не се среќава во нивите, туку повеќе по падините, на малку подивите места“, коментира Georges Hallary, претседател на Petit gibier 43.

Џуџести кокошки како мајки посвоителки

Двојното гнездење (две гнезда што ги квачат двата родители) исто така зборува во прилог на нејзиното населување. Констатација: таа моментално е малку присутна во Haute-Loire. Оттука и експериментот што го започнаа многу мотивираните жители на Laussonne: секоја година во текот на три години, Acca и Petit gibier 43 одлучија да купат 200 пилиња и да ги дадат на одгледување на џуџести кокошки.

Thomas го објаснува пристапот: „Еднодневните пилиња ги добивме минатиот јуни и ги дадовме да ги посвојат џуџести кокошки во гајба со отвори. Предноста е што сме сместени во ловен резерват и во центарот на општината. Кокошката ги учи да се хранат со пченица, збогатена храна, ларви од црни муви, да се заштитат од лошото време и од предаторите. На почетокот гајбата е затворена, а потоа постепено малите еребици одат во ограда за раздвижување и учат да станат самостојни“.

Од 200-те еребици, 110 единки преживеаја и досега се прстенувани. Thomas и членовите на Acca го сметаат овој прв резултат за охрабрувачки. Во текот на август, јата од 12 до 18 единки беа преместени на различни места на територијата на општината. Кокошката замина со пилињата во ограда за пред-пуштање. „Цел ден еребиците ја откриваат својата територија, а навечер се враќаат да спијат со својата мајка посвоителка, заштитени од предаторите“, сведочи Thomas.

Отстрелот на птиците останува можен, но ограничен на три единки годишно по ловец.

Georges Hallary инсистира: „Она што денес е поважно од пукањето е пред сѐ работата на кучето и поврзаноста со него. Кога имате куче што прави супер стојка, задоволни сте“. По затворањето на ловот на еребици на крајот на годината, ќе се направи прв биланс од експериментот, а потоа ќе дојде времето за броењата напролет.

Овој експеримент, единствен во Haute-Loire, беше предмет на тристран договор меѓу Petit gibier 43, Acca на Laussonne и ловечката федерација за трите пробни години. Федерацијата дава финансиска поддршка за изградбата на гајбите за одгледување и за исхраната на птиците. Финансирањето на 200-те пилиња секоја година го преземаат Petit gibier 42 и Acca на Laussonne.

Потпис под фотографијата на еребиците (стр. 7): Првиот резултат од внесувањето на црвената еребица во Laussonne е убедлив. Ќе треба да се почекаат следните пролетни броења.

Изобилство на препелици оваа сезона

Веќе речиси 15 години, федерацијата на ловци на Haute-Loire учествува во националното следење на бројноста на гнездечките популации на полската препелица. Оваа мала птица преселница бележи значителни варијации во бројноста. Оваа година, било на департманско, национално или европско ниво, беа забележани голем број пеачки мажјаци.

Во рамките на ова следење, повеќе од 50 препелици беа фатени и прстенувани во департманот. Во случај на улов на птица со прстен, федерацијата бара од ловците да ја соопштат информацијата до нејзината техничка служба. Прстенувањето овозможува стекнување интересни сознанија за популациите на птици, неопходни за нивното управување. Од ловците се бара да го евидентираат целиот свој улов во апликацијата Chassadapt. „Деталното познавање на уловот е суштински елемент за разумно управување со видовите“, наведува федерацијата на ловци. За полската препелица, грлицата, како и за патките, видови што подлежат на адаптивно управување, евидентирањето на уловот во реално време на Chassadapt е задолжително.

Потпис под фотографијата на фазанот (стр. 7): Сој фазани што потекнува од стара линија, многу блиску до дивата птица, беше претпочитан за ова прво масовно пуштање.